Pandemi Sürecinde Öğrendiğim En Önemli Şey…

Merhaba! Yukarıda bu yazıyı yazarkenki halimi görüyorsunuz!

Bu yazıya başlamak zor. Haftalık olarak yazdığım yazılar sizi yaptıklarım hakkında güncel tutmaktan öte aslında benim kendime “bu hafta ne yaptım?” “haftaya ne yapacağım?” sorularını sormama yarıyormuş. Cevaplarımı yazıp ilan etmiş olduğum için de kolaylıkla yaptığım bir ritm tutturmuştum.

Mart 2020 de çok hazırlıksız bir şekilde pandemi Türkiye’de de başladığında yeni hayatıma alışmış, çocukları okula uğurladığım gibi hem burada, hem sanatla ilgili diğer hesabımda yazmaya, çekmeye başlıyordum. Tüm zamanımı buna ayırabilecek bir düzenim vardı ve verimli bir şekilde kullanıyordum.

Okulların aniden tatil olmasıyla 1 haftalığına gittiğimiz köy evinde 31 ağustosta okulların açılmasına kadar kalmışız. Kalmışız diyorum, çünkü o kadar güzel ve çabuk geçti ki… Daha önce yılda birkaç haftasonu gittiğimiz babamın doğduğu köydeki mütevazi evimiz sanki başka bir boyuta açılan bir kapı gibiydi. Havasından mı suyundan mı bilmiyorum, ‘normal’ şehir hayatımızdan çok farklı bir hayatı yaşadık, ben, eşim, iki kızımız, annem ve babamla…

Yeni normalimiz diyebileceğim bu hayatımızda yaptıklarımızı, tarıma başlamamızı, ektiklerimizi, hasatlarımızı, köydeki hayvanları instagram hesabımda hikayelerde ya da post olarak paylaşmıştım.

Şimdi okulların kademeli açılması ile daha yeni hayatımız başladı. Biz de kademeli olarak şehre döndük ve bu süreçte öğrendiğim en önemli şeyi idrak etmiş oldum:

En büyük zenginlik, klasik anlamda ‘zenginlik’ dediğimiz şeylere ihtiyaç duymamakmış.

O aşamaya geldiğimizi anlamanın yolu da şu olabilir:

Kendimizle geçirdiğimiz süreyi ne kadar eğlenceli geçiriyorsak/ geçirdiysek o kadar yakınız.

Bu ifade üzerine düşünmenizi isterdim. Sizce doğru mu? Değil mi? Neden?

Evet süreniz başladı, cevaplarınızı pinaryukselci@gmail.com adresine gönderebilirsiniz, gerçekten!

Sınav yapar gibi sordum ancak cevabını gerçekten merak ediyorum. Tüm epostaları okuyorum ve cevaplıyorum, daha önce yazmış olanlar biliyor:)

‘Daha yeni normal’ hayatımdan ve yapacaklarımdan bahsedeyim biraz. Pandemi sürecine şimdi bakınca gördüğüm kadarıyla, birşey yapmak, eskiyi sürdürmek, yetiştirmek vs. değil ‘olmak’ ile geçti.

Bütün bu karmaşanın bitmiş olacağını umduğumuz zaman geldi ve bir süredir başettiğimiz rakamların, koşulların, yayılmanın… bitmekten çok uzak olduğunu gördük, bir anlamda da kabullendik. Şu an normalmiş gibi görünen hayatta virüsten uzak kalma çabasındayız. Aradan geçen zamanda biraz alıştığımız için kolay, ne zaman biteceğini bilmediğimiz için zor bir çaba.

Pınar ne yapar?

Bu işlere ilk başladığımda o kadar hevesli ve o kadar sistemsizdim ki, ne yaptığımı tek cümlede anlatamıyordum! Sadeleştim, artık anlatabiliyorum :

Bir promaster olarak insanların yüklerinden arınmalarına ReBrain Yöntemi ile yardımcı oluyorum.

Bu blog, instagram hesabım, eposta listem, youtube kanalım, hep ReBrain Yöntemini tanıtmak, daha çok kişiye ulaştırmak ve faydalanmalarını sağlamak için.

Bu bir açılıştı, devamı gelecek.

Devamından ilk haberdar olmak için buradan eposta listeme kayıt olabilirsiniz.

Görüşmek üzere,

Sevgiyle,